Roboty i automatyzacje tam, gdzie kończy się standard

Tam, gdzie kończy się standard

Każdy program ma granicę, za którą pada „tego się nie da". W tym miejscu zaczyna się nasza część roboty: piszemy skrypt, robota albo integrację, która robi dokładnie tę jedną rzecz, na której potyka się Wasz proces. To powód, dla którego klienci zostają z nami po wdrożeniu.

Robot ma sens, gdy czynność wraca co miesiąc i zjada ludziom godziny. Przy czymś, co zdarza się dwa razy w roku, sami odradzimy.

Co najczęściej robotyzujemy

• Wyjątki po odczycie. Dostawca, który wystawia fakturę w układzie łamiącym rozpoznawanie; robot poprawia to seryjnie zamiast człowieka po kolei.
• Zmiany na setkach dokumentów naraz: przekategoryzowanie, zmiana wymiaru, podmiana schematu po zmianie planu kont.
• Zestawienia o umówionej godzinie. „Czego brakuje za sierpień", „co czeka na akceptację dłużej niż tydzień", „które firmy nie dosłały wyciągu". Na maila, bez proszenia.
• Przenoszenie danych między systemami, których nikt wcześniej nie połączył.
• Kontrole spójności przed zamknięciem miesiąca.

Jak to wyceniamy

Najpierw liczymy, ile czasu zabiera ta czynność dzisiaj. Jeśli wychodzi mniej niż kilka godzin miesięcznie, mówimy, że robot się nie zwróci, i nie wystawiamy oferty. Zdarza się to częściej, niż można się spodziewać po firmie, która żyje z automatyzacji. Ale wolimy zrobić trzy rzeczy, które się zwracają, niż dziesięć, które robią wrażenie.

O czym mówimy przed podpisaniem

Robot jest tak stabilny jak system, na którym stoi. Gdy producent zmieni układ danych, rozwiązanie trzeba poprawić i to jest część opieki, a nie awaria. Mówimy o tym zawczasu, żeby przy pierwszej aktualizacji nikt nie był zaskoczony.